Mały teścik przęślików

Na tegorocznej Cedyni odebrałam zrobione przez Kram Ines i Flókiego wrzeciono oraz gliniany przęślik :

Pięknie się cały zestaw kręci , efekty widać na zdjęciach z pokazu w poprzednim poście :) .
Zawsze gdy tylko skręcę kawałek nitki i jestem zadowolona z jej wyglądu, staram się ją przetestować, z nitki zrobionej na tym zestawie zrobiłam na szydełku malutką sakiewkę:

Nitka nie rozkręcała się, nie pękała, a woreczek wyszedł śliczny i ścisły.

Na Zimnej Wodzie miałam okazję do wypalenia wcześniej ulepionych przęślików i niedługo będę je testować.

Na koniec zostawiłam najlepsze :) - piękne szklane przęśliki od Biography of things .

 Moja rola polegała na przetestowaniu tych maleństw. Dowiedziałam się także o inspiracjach, które towarzyszyły twórcy :). Pierwszy przęślik jest wzorowany na bizantyjskim znalezisku z VI-VII wieku :

Drugi  ma kształt przęślików rzymskich i merowińskich , natomiast zdobienie jest inwencją twórczą :).

Do testowania przęślików przygotowałam trzy rodzaje czesanek, dwie wełniane oraz lnianą

A tak prezentują się przęśliki na wrzecionie

A tak prezentują się zrobione przeze mnie nitki

Tym razem też chciałam sprawdzić jakość i użytkowość wykonanych przeze mnie nitek, jednak pomysł znalazłam tylko dla zielonej :)

Przęśliki okazały się cudowne, zero "bicia" , pozwalają na zrobienie naprawdę cienkich nitek i kręcą się wspaniale. Jednak moim faworytem jest nazwana przeze mnie "krówka" czyli przęślik wzorowany na rzymskim i merowińskim znalezisku. Jest on "łatwiejszy" do kręcenia oraz wykonuje więcej szybszych obrotów w tym samym czasie w porównaniu do czarno-białego. Nitki są ścisłe, nie rozkręcają się, ani nie przerywają.
Jeżeli komukolwiek marzy się piękny szklany przęślik - POLECAM :) !!!! 

Przęśliki.

Korzystając z wolnego czasu, ulepiłam kilka przęślików o różnych kształtach, by spokojnie przez zimę schły sobie na grzejnikach. Tak się prezentują na moich wrzosach:

Baranki, baranki ....

Ostatnio usilnie poszukiwałam przeróżnego rodzaju czesanek lub zwykłego runa owczego do  ćwiczenia coraz to lepszych nitek , niestety nic nie mogłam znaleźć. Poza tym Alicja podkreślała , że czesanka , maszynowo ułożona nie oddaje efektu ręcznie wyczesanej wełny , pokrytej jeszcze naturalnym tłuszczem owcy. Przypomniało mi się wtedy o pewnej starej skórze, używanej do siedzenia na wyjazdach, która włosie miała w dobrym stanie , natomiast skóra, na której się utrzymywało rozlatywała się w rękach. Niestety nie posiadam czesaków, a nie mam niestety teraz materiałów, do zrobienia historycznych, dlatego zostałam zmuszona do czesania wszystkiego szczotką ... dla kota :). Efekt jednak był zadowalający , najpierw wełnę wyczesałam usuwając zanieczyszczenia, a następnie odcinałam kawałki skóry. :)  Nitki z wełny wychodzą bardzo mocne, lecz troszkę 'poczochrane' ( co jakiś czas wystają pojedyncze włoski) . Nitki z tak przygotowanej wełny robi się jedynie odrobinkę trudniej , niż z przygotowanej czesanki.

po lewej kawałki futra, po prawej samo wyczesane włosie.

taką szczotką wszystko zostało czesane

kawałki futra

wyczesane zanieszyczenia

wyczesane futerko

A to już gotowa niteczka :)

Zagadeczka -

- z jakiego zwierza to niteczka ? :D

                                                                     Malutka, bo robiona totalnie z ciekawości i na próbę :)

Zabawy z wrzecionem.

Informację i znaleziska na temat przęślików i wrzecion szukałam już dawno - jednak pierwszy raz styczność z pracą na wrzecionie miałam dopiero na Cedynii. Dzięki warsztatom Alicji mogłam poduczyć się robienia nici. Niestety początki z wrzecionem wcale nie są łatwe i efekty nie zawsze są zadowalające. Nitki są za grube lub za cienkie, pękają, nie są równej grubości , są przekręcone lub wręcz odwrotnie.

                                                               Pierwsze starania wyglądały tak (zdjęcia Oli):

Po warsztatach na Cedynii miałam dużą przerwę, którą zmieniła wizyta u Oli i wyjazd na Trzcinicę :D. Dostałam od kochanego Trolla patyczek po pędzelku ( idealny do wyrzeźbienia sobie wrzeciona ) oraz sama na Trzcinica postanowiłam ulepić i wypalić kilka przęślików . Kręcąc wrzecionem marnując kolejną czesankę Oli chciałam rzucić wszystko do ognia, gdy w pewnej sekundzie załapałam każdy ruch pozwalający na zrobienie cienkiej , równej i wytrzymałej nici :D .



Teraz moje nitki wyglądają o niebo lepiej ( dwie pierwsze motki to nitki początkowe - pierwsza zrobiona na Trzcinicy, natomiast druga to dziewicza nitka na Cedynii. , pozostałe nitki to efekt podpatrywania Oli u niej w domku i obecnego stanu rzeczy :) )



Jak widać teraz nitki są cienkie i równe :)

Wypalone przęśliki wyglądają tak:


A Tu w prezencie dorzucam parę znajdek zarówno wrzecion jak i przęślików. Wśród nich możemy zobaczyć dwie szkoły nakładania przęślików na wrzeciono - nasadzone od dołu bądź od góry.